نمی فهمم، نمی فهمم چرا یک شخصیت برای یک انسان آنقدر اسطوره می شود که حتی حاضری کارهای اشتباهش را به نحوی توجیه کنی.... اگر حرفی هرچند منطقی ولی مغایر با حرفهای آن شخص باشد عصبانیت می کند.

عزیز من، این راهش نیست.... تعصبات انسان را از راه انصاف دور می کند.

آیا عشق ورزیدن به اسمها تشیع است؟ یا شناخت مسمی ها؟؟